تبليغاتX
هرگز باور نکرد بودنم رو

هرگز باور نکرد بودنم رو

دروغ می گفتی که برم از بی کسی دق می کنی

ستاره

همه ستاره ها برای همه ی آدم ها یکسان نیستند

برای عده ای از آنها در حکم چراغ های چشمک زن

و برای مسافران در حکم راهنما

برای دانشمندان معمای علمی

و برای تاجران گنج هستند

ولی برای دیگران ستاره ها خاموشند

اما تو ستاره هایی داری که دیگران ندارند 

در یکی از این ستاره ها من زندگی خواهم کرد و در یکی از آنها خواهم خندید

و وقتی تو شب ها به آسمان نگاه میکنی فکر میکنی که همه ستاره ها دارند میخندند و آن وقت فقط تو ستاره هایی خواهی داشت که میتوانند بخندند

و وقتی که آرام شدی(زمان همه ی غم ها را تسکین می دهد) 

از اینکه بامن آشنا شدی خوشحال می شوی تو همیشه دوست من 

خواهی شد و دلت میخواهد که همراه من بخندی و گاهی هم برای تفریح

پنجره را باز خواهی کرد و دوستانت وقتی که میبینند تو به آسمان خیره شدی

و میخندی تعجب خواهند کرد بعد تو به آنها خواهی گفت بله ستاره ها

همیشه مرا می خندانند و آنها فکر میکنند که تو دیوانه شده ای

و بعد میفهمی که با حقه چه بازی را شروع کردم مثل این است که من به جای ستاره ها تعدادی زنگ به تو داده باشم که میتوانند بخندند

امشب............

نگاه کن.............

میفهمی...............

+ نوشته شده در شنبه یکم بهمن 1390 ساعت 16:56 توسط نجمه(نجوا) |


آرزو

آرزویی کن....

گوش های خدا پر از آرزوهاست

                                   و دستهایش پر از معجزه....

آرزویی کن...

شاید کوچکترین معجزه اش بزرگترین

                                                آرزوی تو باشد....

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 ساعت 10:23 توسط نجمه(نجوا) |


آخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سلام

این مطلب واسه یکی از بچه های وب خودش میدونه کیه؟

آخه بی معرفت حالا که وبتو بستی من کجا بیام حرف بزنم؟؟؟؟؟؟؟؟

کجا باهات دردو دل کنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کجا حرفای نگفتمو بگم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خیلی.....

حالا دیدی من موندمو تو گذاشتی رفتی؟

دیدی پای حرفات نموندی؟

دیدی تتوام خودت مثه همونایی رفتی که شکایتشونو پیش من آوردی؟

آخه نامرد منو توکه بهم قول دادیم...

یه قول مردونه...

همینجوری میخواستی کنارم بمونی؟

دمت گرم بابا خوبه همه مثه تو باشن....

.

.

.

.

توام برو...

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم دی 1390 ساعت 9:50 توسط نجمه(نجوا) |


اندوه پرست

کاش چون پاییز بودم....

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم....

وحشی و پرشورو رنگ آمیز بودم....

                                برگ های آرزوهایم یکایک زرد میشد...

                                آفتاب دیدگانم سرد میشد....

                                آسمان سینه ام پر درد میشد....

ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد

اشکهایم همچو باران دامنم را رنگ میزد...

                               چه زیبا بود اگر پاییز بودم....

پیش رویم:

             (( چهره ی تلخ زمستان ))

پشت سر:

            (( آشوب تابستان عشقی ناگهانی ))

سینه ام منزلگه اندوه و دردو بدگمانی....

                                  کاش چون پاییز بودم......

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390 ساعت 10:39 توسط نجمه(نجوا) |


درد و دل

خدا جوون دوباره سلام...

دلم خییییییییلی برات تنگ شده بود

خدا خیییلی بهت احتیاج دارم دلم نمیخواد هیچوقت هیچوقت از دلم،زندگیم،تموم

لحظات نفس کشیدنم وجودتو حس نکنم

 

آره به اندازه تموم بنده هات گناه کردم باهمین پروییم میخوامت

توام مجبوری یعنی باید باشی چون بندتم  چون تک تک خوبیامو بدیامو خودت بهم دادی

از وجود خودت جدا کردی به من بخشیدی

هروقت باهت حرف میزنم اشکام خود به خود گونه هامو خیس میکنه

توام که عاشق اینی ببینی یکی داره باهات دردو دل میکنه و چشاشو دوخته به آسمون

مثه بچه ای که با قد کوتاهش کنار مامانش وایستاده داره با گریه و زاری و

جیغ زدن التماس میکنه که به حرفش گوش کنه...

 

شدم دقیقا شبیه همون بچه اما فرق من با اون اینه که اون فقط میخواد گوش بده به حرفش

من میخوام تنهام نذاری.........

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم آذر 1390 ساعت 15:42 توسط نجمه(نجوا) |


و اما تو...

خدایا

  

    من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم

                         که تو در عرش کبریایی خود نداری

                                                     من چون تویی دارم

                                                              و تو چون خودی نداری

                                                       

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390 ساعت 19:29 توسط نجمه(نجوا) |


تنهایی!

تنهایی!!!!!!!!؟؟

        (این واژه را بلنترین

                              شاخه ی درخت

                                                  خوب میفهمد )

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم اسفند 1389 ساعت 8:36 توسط نجمه(نجوا) |


کاش می تونستم تموم ستاره های آسمون قشنگ خدارو جمع کنم

با تموم دویست داشتنی که نسبت به تو دارم و با تموم وجودم تقدیمت

میکردم و بهت میگفتم به اندازه تموم این ستاره ها

                                                                      دوست دارم

 

 

هر ستاره شبی است که از تو دورم

                                آسمان چه پر ستاره است امشب

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مرداد 1389 ساعت 18:25 توسط نجمه(نجوا) |


نا آشنا

 

باز هم قلبی به پایم افتاد

          باز هم چشمی به رویم خیره شد

                          باز هم درگیر و دار یک نبرد 

                                 عشق من بر قلب سردی چیره شد.

باز هم از چشمه ی لبهای من 

        تشنه ای سیراب شد، سیراب شد

                          باز هم در بستر آغوش من

                               رهروی در خواب شد، در خواب شد.

بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز

             خود نمی دانم چه می جویم در

                     عاشقی دیوانه می خواهم که زود

                                        بگذرد از جاه و مال و آبرو!

او شراب بوسه می خواهد زمن

           من چه گویم قلب پر امید را

                    او به فکر لذت و غافل که من

                                  طالبم آن لذت جاوید را!

من صفای عشق می خواهم از او

                تا فدا سازم وجود خویش را

                      او تنی می خواهد از من آتشین

                               تا بسوزاند در او تشویش را.

او به من می گوید ای آغوش گرم

        مست نازم کن، که منت دیوانه ام

                  من به او می گویم ای نا آشنا

                         بگذر از من، من تو را بیگانه ام؟

آه از این دل، آه از این جام امید

        عاقبت بشکست و کس رازش نخواند

                     چنگ شد در دست هر بیگانه ای

                               ای دیغا کس به آوازش نخواند

                                                                                                      ( فروغ فرخزاد)

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم خرداد 1389 ساعت 13:22 توسط نجمه(نجوا) |


توووووووووووووووووووووووووولدم مبارک


تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

امروز بهترین روز از عمرمه

خدارو بابت همه ی خوبی ها و مهربونی هاش و به خاطر عمر

دوباره ای که به من داده شکر می کنم.

میگن آدم موقع اینکه می خواد شمع تولدشو فوت کنه دعا کنه

آرزوش برآورده میشه

           می خوام واسه همه مامان و بابا ها همه ی ارازل

           همه ی مریض ها خودم اطرافیانم و....................

           دعا کنم.

    ۱- خدایا آرزو تموم اونایی که آرزوهای بزرگ دارن برآورده کن.

    ۲- خدایا سایه ی مامان بابا هارو از سر ما بچه ها کم نکن.

    ۳- خدایا هرجا مریض شفا بده.

    ۴- خدایا ارازل و به راه راست هدایت کن.

    ۵- خدایا تو غم و شادی هام کنارم باش.

    ۶- خدایا منو یک لحظه تو مشکلات و سختی ها تنهام نذار.

    ۷- خدایا چشم مارو هرچه زودتر به جمال امام زمانمون روشن

     کن.

     ۸- خدایا........................ دوست دارم.

     ۹- خدایا........................ بازم دوست دارم.

    ۱۰- خدایا....................... خییییییییییییییییییلی کوچیکتم.

 

        تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم اردیبهشت 1389 ساعت 11:8 توسط نجمه(نجوا) |


حلقه

دخترک خنده کنان گفت که چیست؟

راز این حلقه زر

( راز این حلقه که انگشت مرا این چنین

                                    تنگ گرفته است به بر )

راز این حلقه که در چهره ی او

این همه تابش و درخشندگی است

مرد، حیران شد و گفت:

حلقه ی خوشبختی است، حلقه ی زندگی است

              همه گفتند: مبارک باشد

         دخترک گفت: دریغا که مرا باز در معنی آن شک باشد

سالها رفت و شبی

                    زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه زر

                    دید در نقش فروزنده ی او روزهایی که

                    به امید وفای شوهر به هدر رفته، هدر

زن پریشان شد و نالید که وای

وای، این حلقه که در چهره ی او باز هم تابش و درخشندگی است

حلقه ی بردگی و بندگی است 

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم فروردین 1389 ساعت 16:8 توسط نجمه(نجوا) |


اي كاش

دلم گرفته از این روزها

                                   دلم تنگ است

میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است

کاش می شد ساده رسید

 

خدایا

      در التهاب تنهایی می سوزم

      و آرام می گریم

      آرام که محکومم به بودن

                       تو تنهایی و همه می دانند و گواهی می دهند

فرق تنهایی من با تو این است که تو همچونی نداری و من دارم

تو به نداشتن دل نمی سوزانی و من از داشتن دل می سوزانم

                       بیا برای تنهایی هم کسی باشیم

 

                ( کاش با تموم کوچکیم به چشمت می آمدم )

خدا دلم تنگ است تنگ

                            و جز تو کسی آرامش نمی کند

که پادشاهی با نام تو آغاز می شود و عزت از تو رونق می گیرد

بیا نفس یکدیگر را ببلعیم 

           که نفسم سالهاست در هوای بیهوده رها می شود

احساس خفگی می کنم و بشر عقده ای شده در گلویم

نفس کشیدن هم علت و معلولی می خواهد

سوال و جواب دارد

                و خوب می دانی که:

                                         « عشق علیت نمی شناسد »

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم اسفند 1388 ساعت 11:7 توسط نجمه(نجوا) |


درد را از هر طرف نوشت درد می شود

نمی دونم از چی؟ از کی؟ از کجا؟ شروع کنم

اما بالاخره باید از یه جایی بنویسم

                          از الف آغاز تا نون پایان

بسته هرچی از دل دیگران نوشتم و به درد و غصه هاشون

گوش دادم و لام تا کام حرفی نزدم تا یه وقت فکر نکنن که

خنده های از ته دل من الکیه تا یه وقت به ذهنشون خطور

نکنه که شاید منم از این دنیا و آدماش شکایت داشته باشم

تا یه وقت فکر نکنن که منم درون خودم یه قلب شکسته

 دارم که هر تیکه این قلب شکسته بار یه غم و غصه رو به

دوش میکشه، اما مثه یه کارگر خوب به کارش ادامه میده

و حرفی نمی زنه تا جریمش نکنن تا یه وقتی یه زمانی یکی

از راه برسه و برگه بازنشستگی شو نشونش بدن یا خودش

 خودشو باز نشسته کنه...

آره دلم پر،شکایت دارم از همه از دنیا از آدماش حتی از خدام

شکایت دارم.

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چون

احساس می کنم هر چه قدر باهاش حرف می زنم، هر چه

قدر از غصه هام واسش میگم، هر چه فدر پیشش اشک

می ریزم، هر چه قدر از این و اون پیشش شکایت می کنم،

 گوش نمیده انگاری حواسش جای دیگس یا خودش

 حواسشو پرت میکنه چون دلش نمیخواد به چرت و پرت های

 من توجه کنه خلاصه بگم حوصله منو حرفامو نداره

 اما خب اگه من به اون نگم تو این دنیا به کی از اعتماد کنم؟

 کیو سنگ صبور خودم بدونم؟ گوش کیو از حرفام خسته کنم؟

البته خدا نگه داره برو بچ ارازل باشه که اگه اونا نبودن من تا حالا

دق کرده بودم. 

خدا که به حرف دل من گوش نمیده لااقل شما عذرم و بخواین.

واسم دعا کنید بگین خدایا یه نگاهی یه نیم نگاهی به این

بدبخت بیچاره کن (خدایا یا به تموم آرزوهاش برسونش یا

شرشو کم کن)

به خدا بهترین آرزویی که میتونین در حقم بکنید

بابا به کی بگم نمی خوام تو این دنیا بمونم

 

                        خدایا خسته شدم دیگه راحتم کن

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم دی 1388 ساعت 18:56 توسط نجمه(نجوا) |


50 راه بازی با اعصاب دیگران...

۱- روزهای تعطیل مثل بقیه روزها ساعتتون رو کوک کنین تا همه

از خواب بپرن.

۲- سر چهارراه وقتی چراغ سبز شد دستتون رو روی بوق بذارین

تا جلویی ها زودتر راه بیفتند.

۳- وقتی از کسی آدرسی رو می پرسین بلافاصله بعد از جواب

 دادنش جلوی چشمش از یه نفر دیگه بپرسین.

۴- وقتی می خواین برین به دست به آب با صدای بلند به

اطلاع همه برسونین.

۵- کرایه تاکسی رو بعد از پیاده شدن و گشتن تمام جیبهاتون

به صورت اسکناس هزاری پرداخت کنید.

۶- همسرتون رو با اسم همسر قبلیتون صدا بزنین.

۷- جدول نیمه تموم دوستتون رو حل کنین.

۸-وقتی عده زیادی مشغول تماشای تلویزیون هستند مرتب

کانال رو عوض کنین.

۹- روی اتوبان و جاده روی لاین منتهی الیه سمت چپ با سرعت

۵۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنین.

۱۰- از بستنی فروشی بخواین که اسم ۵۴ نوع بستنی رو

براتون بگه.

۱۱-در یک جمع سوپ یا چایی رو با هورت کشیدن نوش جان کنین.

۱۲-وقتی از آسانسور پیاده میشین دکمه های تمام طبقات

رو بزنین و متواری.

۱۳-به کسی که دندون مصنوعی دارد بلال تعارف کنین.

۱۴-وقتی با بچه ها بازی فکری میکنین یعی کنین از اونها ببرین.

۱۵-موقع ناهار توی یک جمع جزئیات تهوع و گلاب به روتون

استفراغی که چند روز پیش داشتین رو با آب و تاب تعریف کنین.

۱۶- ایده های دیگران رو به اسم خودتون به کار ببرین.

۱۷- بوتیک چی رو وادار کنین شونصد رنگ و نوع مختلف

پیراهنهاشو باز کنه و نشونتون بده و بعد بگین هیچ کدوم

جالب نیست و سریع خارج بشین.

۱۸- شمع های کیک تولد دیگران رو فوت کنین.

۱۹- اگر سر دوستتون طاسه مرتب از آراشگرتون تعریف کنین.

۲۰-وقتی کسی لباس تازه میخره بهش بگین خیییلی

گرون خریده و سرش کلاه رفته.

۲۱- صابون رو همیشه کف وان حموم جا بذارین.

۲۲- روی ماشینتون بوقهای شیپوری نصب کنین.

۲۳- وقتی دوستتون رو بعد از یه مدت طولانی می بینین

بگین که چقدر پیر شدی.

۲۴- وقتی کسی در جمعی جوک تعریف می کنه بلافاصله

بگین خییییییییییییلی قدیمی بود.

۲۵-چاقی و شکم بزرگ دوستتون رو مرتب بهش یاداوری کنین.

۲۶- بادکنک های بچه ها رو بتر کونین.

۲۷-مرتب اشتباه لغوی و گرامری دیگران هنگام صحبت رو

گوشزد کنین و بهش بخندین.

۲۸- وقتب دوستتون موهای سرش رو کوتاه می کنه

بهش بگین موی بلند بیشتر بهش می یاد.

۲۹- بچه جیغ جیغوی خودتون رو به سینما ببرین.

۳۰-کلید آپارتمان طبقه یسزدهم تون رو توی ماشین جا

بذارین و وقتی به در آپارتمان رسیدین یادتون بیاد!

(این راه جنبه هایی از مازوخیسم هم در بر دارد)

۳۱- ایمیل های فورواردی دوستتون رو همیشه برای

خودش فوروارد کنین.

۳۲- توی کنسرتهای موسیقی بزرگ و هنری بی موقع

دست و سوت بزنین.

۳۳- هر جایی که می تونین آدامس جویده شده تون

رو جا بذارین!(توی دستکش دوستتون بهتره)

۳۴- حبه قند جویده و خیستون رو دوباره توی قندون بذارین.

۳۵- نصف شبها با صدای بلند توی خواب حرف بزنین.

۳۶- دوستتون که پاش توی گچه رو به فوتبال بازی

کردن دعوت کنین.

۳۷- عکسهای عروسی دوستتون رو با دستهای چرب

تماشا کنین.

۳۸- پیچهای کوک گیتار دوستتون رو که ۵ دقیقه دیگه اجرای

برنامه داره حداقل ۲۷۰ درجه در جهت مختلف بچرخونین.

۳۹- با یه پیتزا فروشی تماس بگیرین و شماره تلفن پیتزا

فروشی رو به روییش که اونطرف خیابونه رو بپرسین.

۴۰- شیشه های سس گوجه فرنگی و هات سس فلفل

رو عوض کنین.

۴۱- موقع عکس رسمی انداختن برای هر کس جلوتونه

شاخ بذارین.

۴۲- توی ظرفهای آجیل برای مهموناتون فقط پسته ها

و فندوق های دهان بسته بذارین.

۴۳- شونصد بار به دستگاه پیغام گیر تلفن دوستتون زنگ

بزنین و داستان خاله سوسکه رو تعریف کنین.

۴۴- توی روزهاب بارونی با ماشینتون با سرعت از وسط

آبهای جمع شده رد بشین.

۴۵- توی جای کارت دستگاههای عابر بانک چوب کبریت

فرو کنین.

۴۶- جای برچسبهای قرمز و آبی شیرهای آب توالت

هتل ها رو عوض کنین.

۴۷- یکی از پایه های صندلی معلم با استادتون رو لق کنین.

۴۸-توی مهم.نی ها مرتب از بچه ۴ ساله تون بخواین

که هر چی شعر بلده بخونه.

۴۹- چراغ توالتی که مشتری داره و کلید چراغش بیرونه

رو خاموش کنین.

۵۰- ورقهای جزوه ۳۰۰ صفحه ای دوستتون که ازش گرفتین

زیراکس کنین رو قاطی پاتی بذارین یه برهم بزنین

بعد بهش پس بدین .

 

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388 ساعت 12:17 توسط نجمه(نجوا) |


کیستی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدایا!!!!!!!!

به دیده نمی آیی و      

                            نمی توان نادیده پنداشتت

فریاد نمی زنی و          

                            مدام شنیده می شوی

نوری، شعری، شعوری، عشقی، نظمی................

نمی دانم چه ای و کجایی

                  (( و حال آنکه هستی و همه جایی))

لحظاتی هستند که بی گمانم بی توام

دلم شور می افتد

                  به آسمان خیره می مانم

              حضورت برقی است که از پیوند دو ابر

              آسمان را نور می دهد

              و گونه هایم حضور باران را می فهمد 

خدای من

خدایی که زمان در تو میخکوب شده و ثانیه ای گم نمی شود

و حال آنکه تاریخ کام ها و ناکامی های مرا در ذهن می پاشاند

                                                                   تا زنده بمانم

                         ((خدایا آنی کمتر از آنی

                      به خود وا مگذارم

                      وگرنه با خود آن کنم

                      که شیطان با خود))  

+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم شهریور 1388 ساعت 18:8 توسط نجمه(نجوا) |


مکتب عشق

روزای اول ثبت نام تو مکتب عشق مدام فرمول های عشقمو

با خودم مرور می کردم ................................................!!!!!!

(( عشق یعنی حاصل جمع دل عاشق و معشوق

   عشق یعنی ضرب دل در ضربان دل یار

   عشق تقسیم عواطف در میان دو دل

   عشق تفریق تنفر از ته چاه دل است ))

دلم می خواست شاگرد اول درس عاشقی خودم باشم.

همیشه زیر لب تکرار می کردم  ّ عشق به توان ۲.... ّ

ولی...؟؟؟ آخه کی فکرشو می کرد یه روز رادیکال جدایی از

عشق من جذر بگیره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ای کاش یکی از شاگردای قدیمی مکتب این نکته رو بهم 

گفته بود شاید اون وقت از معادله ی عشقم وسط دو تا پرانتز

محافظت می کردم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

حیف که دیگه خیلیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی دیر

شده

چون من تو درس عاشقی واحد مونده شدم

+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 ساعت 19:46 توسط نجمه(نجوا) |


مادرررررررررررررررر

نمی دانم حدیث ققنوس را شنیده ای؟

افسانه پرنده ای که خود می میرد تا زندگی اش را ببخشد.

و تو ققنوسی اما افسانه نیستی.

آب یعنی تو، که ماندن را نمی شناسی .

نه!زلال آب مثل حرف های توست ، پاک و روشن.

حرف های تو همان بارانی است که:(می خورد بر بام خانه)

یادت هست خودت شعرش را برایم می خواندی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

و باران بود و بودی و بهار بود و آغوش گرم تو همه خانه من!

و آنجا فهمیدم که زیر سقف هم باران می بارد،این را

وقتی دانستم که سقف دلم را باران حرف هایت نم زده بود.

من صلابتت را در ریشه هایت می نوشتم.

تو هنوز بهاری، پر از شکوفه های تازه، پر از ترنم بودن،

پر از حرف های تازه.

و امروز تو جاری تر از دیروز توست.

و من دفترم بوی خاک باران خورده می دهد وقتی که نام

تو را در آن می نویسم.

هر روز دست هایت جوانه می زند و در چشمهایت

هزاران فانوس شعله می کشد. تو تنها یک فصل داری.

کاش تقویم عمر تو را کتاب تاریخ

می نوشتند و من می خواندم.

هنوز هم کودک تو هستم و امیدوارم که یک روز من هم مثل تو تنها یک فصل داشته باشم.  

 

+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم تیر 1388 ساعت 11:33 توسط نجمه(نجوا) |


ّ ّعشق عمومیّ

اشک رازی ست

لبخند رازی ست

عشق رازی ست

اشک آن شب لبخند عشق ام بود

قصه نیستم که بگوئی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنان که ببینی

یا چیزی چنان که بدانی.....

من درد مشترک ام

مرا فریاد کن.

 

درخت با جنگل سخن می گوید

علف با صحرا

ستاره با کهکشان

و من با تو سخن می گویم

 

نامت را به من بگو

دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

قلبت را به من بده

من ریشه های تو را دریافته ام

با لبانت برای همه ی لب ها سخن گفته ام

و دست هایت با دستان من آشناست

در خلوت روشن با تو گریستم

برای خاطر زنده گان،

ودر گورستان تاریک باتو خوانده ام

زیباترین سرودها را

زیرا که مرده گان این سال

عاشق ترین زنده گان بوده اند.

 

دست ات را به من بده

دستهای تو بامن آشناست

ای دیریافته باتو سخن می گویم

به سان ابر که با توفان

به سان علف که با صحرا

به سان باران که با دریا

به سان پرنده که با بهار

به سان درخت که با جنگل سخن می گوید

 

زیرا که من

ریشه های تورا دریافته ام

زیرا که صدای من

با صدای تو آشناست.

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم خرداد 1388 ساعت 9:32 توسط نجمه(نجوا) |


تولدممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم مبارک

سیلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

خدمت دوستای گلم حالتون خوبه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من که توپ توپم چون چ چسبیده به را(فردا تولدممممممممممممممممممممممممممممه)

میخام یه داستان از اون موقع که به دنیا اومدم البته نقل کننده ی داستان مامان هستن

مامانم میگه وقتی فهمید که بارداره خیلی ناراحت میشه

 یعنی یه جورایی من خواست خدا اومدم نه به خواست

 مامان و بابام تصمیم میگیره منو به یه خانواده بده که

 بچه دار نمیشن. روزی که من به دنیا اومدم مامانم

 دلش  نمیخواست که منو ببینه پرستار تا منو میاره

 مامانم بدون نگاه کردن به من،منو وسط پاهاش میذاره و

 پتورم میندازه رو من یهو حس مادرانش گل میکنه با

 خودش میگه نکنه بچم خفه بشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ تا پتو

 رو کنا میزنه یه بچه ی تپل با چشای درشت مشکی رو

 که از شدت گرسنگی داره انگشت شستشو

 میخوره،میبینه............ از اون موقع به بعد مهر من تو دل

 مامانم یه میترکه مامان میگه از اروم بودن من خوشش

 اومده بوده من از همون اول بچگی آرومی بودم

بزرگ تر که شدم چون بچه آخرم بودم و هستم با لوس

 بازی و شیرن زبونی خودمو تو دل همه جا کرده بودم

خلاصه که اصلا دلم نمیخواست به دنیا می اومدم ولی

 مثل اینکه واسه اذیت کردن بعضی از آدما که مستحق

 اذیت کردن و اذیت کردن اونا یه امر واجب محسوب

 میشه باید به این دنیا می اومدم 

تولددددددددم مبارک

    

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388 ساعت 18:49 توسط نجمه(نجوا) |


خدایا

 

خدایا...

                         چه می کنی؟؟؟؟؟

                                       با کسی که جز تو پناهی ندارد؟

و مدام به حیله

                               دل خویشتن را از دنیای تو راضی می کند

فراموشت شده؟

                         دنیا ،دنیای توست که برایم ساختی

                             چرا کسی دنیای مرا نمی خواهد؟

 

 شاید دنیای من هر روز قیامتی خواسته و منتظر است

من هیچ چیز نمی دانم

                                    واز نادانی خود خسته شدم.

 

چون زمان می گذرد

                                  فاصله من و انچه تو هدیه ام کردی

                                               قرن ها بیشتر می شود

خدای محمد من و احمد آسمان

                                   شده آسمان بی احمد شود ؟؟شده؟

حال انکه کوچه های شهرمان بی محمد است

                                     

                                کاش دنیای زمینی نبود!!!

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388 ساعت 23:54 توسط نجمه(نجوا) |